dinsdag 28 oktober 2014

Big blue Ole


De omschakeling naar het winteruur betekende voor onze jongens feest vanaf 4u45. Ook zonder winteruur was dit voor hen een persoonlijk record. Hoe ze dan ook om 15u00 's middags nog allebei rechtop stonden en nog redelijk veel energie hadden, is voor mij een absoluut raadsel. 

Toen Arne met zijn grote ogen kwam vragen of ik zijn trui al had afgewerkt met mijn 'knopenaannaaier' (naaimachine) en of hij hem nog eens mocht aanpassen, had ik dus eerst niet veel zin in een fotoshoot. Maar als hij het zelf komt vragen moet ik er toch echt wel van profiteren, niet? 



Al sinds de Ole van Ian vraagt hij er naar: mama, ik wil ook zo'n trui... Eigenlijk wil hij gewoon alles hebben wat grote broer heeft en alles doen wat grote broer doet. Voetbal, scouts, verjaardagsfeestjes... Voorlopig valt hij voor dit alles nog een beetje uit de boot wegens te jong. Maar voor die trui kon ik wel zorgen.

Helaas aan begonnen met mijn hoofd in de wolken, want pas bij het assembleren van de trui, zag ik dat ik maat 110 getekend en geknipt had. Way too big voor onze kleine man... so big blue Ole it is. In een berezacht Strass-stofje, ook gekregen van deze tante. En hij is er zooo blij mee.











Patroon: Ole by Zonen09
Blauwe buitenstof: zacht, fijn gebreid stfofje van Strass, gekregen van tante Nadine
Blauwe binnenstof: tricot van het Stoffenspektakel
Groene knopen: uit de knopendoos van tante Juliette
Wol mutsje: alpaca van Veritas

maandag 13 oktober 2014

Arne en Theo... goedgemutst!

Ik pik even de draad op waar ik in augustus (is het echt al zó lang?) de pauze-knop indrukte... Gezien het grote succes van de versie voor grote broer, was nu eindelijk Arne aan de beurt. Het ventje was zo blij dat er voor hem ook nog eens iets van onder de naaimachine rolde, dat hij er zelfs graag wou mee poseren. Ongestreken weliswaar, want we moesten ons haasten voor het donker werd buiten...


Het vorige hemdje mag dan al een heel eenvoudige versie geweest zijn, deze Theo is dat zeker ook. In een stofje met een klassiek maar tijdloos ruitjesmotief, gekregen van deze tante. Ik hou van goede, duidelijke patronen, die er ook in al hun eenvoud heel tof uitzien. Ik hou dus van het Theo-patroon, ondertussen een grote favoriet.


Goed voorbereid op een koude herfst en winter zijn we hier ook al, want er worden volop nieuwe beanies geproduceerd, opnieuw volgens dit recept. De muts die Arne draagt was een eerste probeersel en is eigenlijk voor Ian bedoeld. Maar hé, het was zijn momentje dus die muts moest en zou mee op de foto gaan. Het kind heeft ondertussen ook al heel wat beanies moeten passen, dus tja... mét muts op de foto was wel het minste waaraan ik kon toegeven.Toch grappig, die grote muts op dat kleine hoofdje...

En dan nu, zonder al te veel woorden... Gewoon picture overload. Gewoon omdat hij zo schattig is. En ik niet kon kiezen dus.
















 En toen kreeg ik deze blik te zien van mijn kleine schat. Het sein om het fototoestel weg te stoppen en weer gezellig naar binnen te gaan...


Patroon hemd: Theo by Zonen09
Ruitjestof: van deze tante uit een zak vol stoffen van Strass en Dries Van Noten
Knoopjes: Veritas

Patroon beanie: Goedgemutst
Wol: Veritas